Over Renée Brouwer

Twee overleden kinderen... Dat is iets wat ik vroeger nooit had gedacht dat ik dat ooit zou zeggen én dat het op mij zou slaan. Toch is het helaas waar. Samen met mijn grote liefde heb ik vier kinderen: twee jongens en twee meisjes, maar voor onze tweelingdochters Joëlle en Féliz  kunnen we helaas niet zorgen. 
Ze overleden in de zomer van 2018 met een zwangerschapsduur van 20 en 21 weken en kwamen op zeer traumatische wijze op vakantie in Spanje ter wereld.  Het is een lang en ingewikkeld verhaal, waar ik uiteindelijk het boek Alles komt goed en meerdere blogs over heb geschreven. 

Groot zwart gat
Na het overlijden van onze meisjes kwamen we in een orkaan van emoties terecht.  Een gigantisch groot zwart gat in mijn buik was het enige wat ik voelde. Het was ook zo onwerkelijk allemaal. Eerst waren we nog in verwachting van een eeneiige tweeling (de tweede 'extra' was echt een cadeautje!) en geheel onverwachts verloren we eerst Joëlle en een week daarna net zo plotseling Féliz. Helaas ook zonder enige begeleiding zoals je dat in Nederland vaak wel krijgt, dus  tot ons grote verdriet konden wij onze dochters bijvoorbeeld niet mee naar huis nemen en/of een mooie fotoshoot met ze doen. Gelukkig kregen we nog wel de mogelijkheid om ze na negen lange dagen nog even te zien en ze een mooi afscheid te geven toen ze uiteindelijk naar Nederland werden gerepatrieerd.  

Wat als...
Wat hadden we het graag anders gezien... Het liefst hadden we het natuurlijk helemaal niet meegemaakt, want zoiets als dit overkomt toch altijd alleen een ander?  Niet wij die  al twee gezonde kinderen hadden en waarbij de zwangerschappen altijd vanzelfsprekend goed leken te gaan. Maar waarom moest het dan toch gebeuren? Hadden we het kunnen voorkomen? Wat als we niet op vakantie waren gegaan? Wat als... 
Los van de traumatische gebeurtenis en het grote verdriet vraag ik het mij nog steeds regelmatig af.  Wat als het niet was gebeurd?
Maar helaas,  ik weet dat ik op deze vragen toch nooit antwoord zal krijgen. En juist daarom richt ik mij liever op de dingen waar ik wel iets mee kan.

Dankbaar
Mijn grote, oneindige liefde voor Joëlle en Féliz bijvoorbeeld. 
Ik houd zoveel van hen. Door hen zijn wij  (opnieuw) ouders geworden van twee prachtige, dappere meisjes en daar ben ik ze voor altijd dankbaar voor. Door hen heeft ons leven ook een heel andere wending gekregen, en dan spreek ik vooral over dat van mijzelf. Want net als andere ouders die hun ongeboren kindje(s) hebben verloren, wilde ook ik zo graag iets doen met al die liefde die ik voelde, maar waar ik niks mee kon. (En ja, natuurlijk hebben we nog twee levende kinderen en ja, daar zijn we ook heel dankbaar voor, maar als je eenmaal een kind -of in ons geval twee kinderen- hebt verloren,  weet je pas hoeveel liefde je voor elk van je kinderen kunt voelen...)

Herinneringsboek
Om mijn verlies te verwerken, ging ik op zoek naar een mooi herinneringsboek waar ik het verhaal van Joëlle en Féliz in kon opschrijven. Tot mijn verbazing was er op dat gebied niks te vinden. Een heleboel mooie babyboeken, maar geen enkel herinneringsboek waar je het verhaal van je overleden kindje(s) in kan opschrijven. En dat terwijl zoveel ouders  er helaas mee te maken krijgen...  Het zette me aan het denken en omdat ik zelf schrijver ben, besloot ik samen met een heel fijne en lieve vormgever wat te ontwerpen. In eerste instantie alleen voor mezelf en voor Joëlle en Féliz, maar toen het af was,  vonden we het allebei zo mooi en bijzonder dat we het zelf allebei niet droog hielden. En toen wisten we: dit  moeten we ook aan andere sterrenouders laten zien. De ouders, die net als mijn vriend en ik weten hoe belangrijk is om al je emoties en verdriet op papier te zetten en je kindje(s) een bestaansrecht te geven. Hopelijk geeft het hen net zoveel liefde, kracht en rust zoals het ons gaf.

Kleine altaartjes
Naast het herinneringsboek begon ik ook andere kleine 'altaartjes' voor onze dochters te maken. Een armband en ketting met hun namen erop, een mooi beeldje voor bij hun urn,  een eigen ontworpen kaart met twee eenhoorns erop die symbool stonden voor hen. Ik merkte dat het mij heel veel rust gaf. Eindelijk kon ik iets voor onze meisjes doen. Ondanks al het donker om mij heen had ik op de een of andere manier toch een manier gevonden om met mijn grote verdriet om te gaan. Om alles wat Joëlle en Féliz voor mij betekenen vorm te geven. 

Vorm van troost
Ik besloot ook deze dingen te delen met andere ouders die helaas hun kindje(s) moeten missen en bedacht al snel de webshop Eenhoorns & Engeltjes. 
Hopelijk kan ik op deze manier ook andere sterrenmoeders weer een beetje het licht geven waar ik zelf ook zo op zoek naar was na het overlijden van onze meisjes.  Want ook al lijkt het soms nog zo donker en voel je je af en toe vreselijk alleen en onbegrepen, ik begrijp je. Ik zie  jou en snap  de wervelwind van emoties waar je je op de gekste momenten in lijkt te bevinden. En ja, daar heb je waarschijnlijk weinig aan en het neemt je verdriet niet weg, maar hopelijk kan ik je met Eenhoorns & Engeltjes wel iets van troost zijn. Want alles wat ik doe, is vanuit liefde en heel veel liefde is wat ook wens voor jou!   


Liefs,
Renée Brouwer

P.S. Wil je graag persoonlijk iets aan mij vragen of heb je een vraag of opmerking over de artikelen in de webshop? Twijfel dan niet om mij een berichtje te sturen. Ik kom graag met je in contact!